‎Ольга Лапина‎ в РУССКАЯ ИКОНА

23 мин · 

СОВЕТЫ СВЯТИТЕЛЯ ИГНАТИЯ БРЯНЧАНИНОВА МОЛЯЩЕМУСЯ

1. Постарайся всех простить, прежде чем начнешь молиться.
2. Молись как грешник, а не как праведник. Когда молитва не одушевлена покаянием - тогда не благоволит к ней Господь.
3. Избери себе правило, соответствующее силам твоим и постоянно его исполняй. 
4. Старайся, по-возможности, молиться уединенно и тайно.
5. Качество истинной молитвы состоит в том, когда ум находится во внимании к словам молитвы, а сердце сочувствует уму.
6. Заключай ум в произносимых словах молитвы, и старайся сохранить его во внимании.
7. Когда чувствуешь сухость, ожесточение - не оставляй молитвы. За пождание твое и подвиг против сердечного нечувствия низойдет к тебе милость Божия.
8. Во время молитвы не ищи восторгов, не приводи в движение твоих нервов, не горячи крови. Содержи сердце в глубоком спокойствии.
9. Рассеянность и мечтательность очень вредят молитве.
10. Все помышления - даже самые благие!- которые возникают на молитве отвергай.
11. Не проси в молитве ничего тленного и суетного, помня заповедь Спасителя: Ищите прежде Царствия Божия и правды его, и сия все, то есть все потребности временной жизни, приложатся вам.
12. Исполнение и неисполнение твоего прошения оставляй воле Божией.

СОВЕТЫ МУДРЫХ СТАРЦЕВ. О ЧЁМ НЕ СТОИТ ГОВОРИТЬ!

Tired of ads? Upgrade account from only $1.66/month!

1. Первое, что надо держать в секрете, говорят мудрецы — свои далеко идущие планы. Помалкивайте до тех пор, пока этот план не исполнится. Любые наши идеи не только не идеальны, в них огромное количество слабых мест, по которым очень легко ударить и все разрушить.

2. Второе, что рекомендуют мудрецы, это не делиться тайной о своей благотворительности. Благое дело — большая редкость в этом мире, и именно поэтому ее надо беречь как зеницу ока. Не нахваливайте себя за хорошие дела. Гордость тут же увидит и отберет все то благо, которое пришло в результате этой благотворительности.

3. Третье, о чем не рекомендуют распространяться мудрецы — это о своей аскетичности. Не рассказывайте налево и направо о ваших ограничениях в питании, сне, и т .д. Аскеза физическая приносит пользу только если она сочетается и с эмоциональной составляющей.

4. Четвертое, о чем следует помолчать — это о своем мужестве, героизме. Кто-то получает испытания внешние, а кто-то внутренние. Внешние испытания видны, поэтому за них люди получают награды, но преодоление внутренних испытаний никто не замечает, поэтому и наград за них никаких не присваивают.

5. Пятое, о чем не стоит распространяться,— это о духовном знании. Духовное знание имеет разные уровни и должно раскрываться только по достижению определенного уровня чистоты сознания. Основной ошибкой начинающего носителя истины является желание поделиться слишком высоким духовным знанием, которое, вместо того, чтобы принести добро человеку, только еще больше его запутывает и даже пугает.

6. Шестое, чем не стоит особенно делиться с другими — говорить о своих домашних конфликтах и вообще о своей семейной жизни. Запомните: чем меньше вы говорите о проблемах в своей семье, тем она будет крепче и стабильнее. Ссора — это избавление от негативной энергии, которая накопилась в процессе общения.

7. Седьмое, о чем не стоит говорить, это о некрасивых словах, которые были от кого-то услышаны. Можно запачкать на улице ботинки, а можно запачкать сознание. И человек, который, придя домой, рассказывает все, что он услышал от глупого по дороге, ничем не отличается от человека, который пришел домой и не снял обувь.

ბერი პორფირი კავსოკალივიელი - ჩვენი ქცევა წმინდა ლიტურღიაზე.
შევეცდები გარდამოვცე მთავარი აზრი იმისა, რასაც ბერი მიყვებოდა და რაც ცოცხალ მეხსიერებაში მაქვს შემორჩენილი. ერთხელ მამაო დადარდიანებული იყო იმის გამო, რომ მორწმუნეები მღვდლისაგან ითხოვენ ღვთისმსახურების დროს ღვთისმოშიშებით ყოფნას - ეს კარგია, მაგრამ თავად მორწმუნეები სამწუხაროდ ასე არ იქცევიან.
მამაო ამბობდა: - მე მათ ვუკმევ, ისინი კი არ იდრეკენ თავებს. მე ვამბობ - ვსდგეთ კეთილად ისინი კი სხედან. მე ჯვარს ვსახავ ისინი ლაპარაკობენ. ყველაზე ტრაგიკული კი ისაა, რომ - მღვდელი ამბობს: - სვით ამისაგან ყოველთა... წმინდა ბარძიმთან კი მხოლოდ რამოდენიმე მათგანი მოდის. მღვდლისათვის ეს ძალიან დიდი ტკივილია.
მე ვკითხე: მამაო ნუთუ საჭიროა, რომ ყველა ეზიარებოდეს?
ამას არ ვამბობ მე, ამას ამბობს უფალი! „ყოველთა“ ამ სიტყვას განა სხვა რაიმე მნიშვნელობა აქვს, რომელიც მე არ ვიცი? ამის შემდეგ მღვდელი ამბობს: - „და ჩვენ მიერ ყოველსა ერსა“. რათქმაუნდა არიან ისეთები, რომლებიც განშორებული არიან ზიარებისგან. ასეთებმა ჯერ მოძღვრისაგან უნდა მიიღონ ნებართვა. დანარჩენ შემთხვევაში ზიარების გარეშე, ქრისტეს გარეშე, როგორ შეძლებ ყოველდღიურობასთან გამკლავებას? ეკლესიაში მოხვედი, მაგრამ დაკარგე ყველაზე მნიშვნელოვანი ძღვენი - ყველაფერი. დარჩი მხოლოდ სეფისკვერის ამარა. იცი რა არის წმინდა სამსხვერპლო? იგი ყველაზე ძვირფასია დედამიწაზე. სამეფო ტახტს, პრეზიდენტის სავარძელს ან აკადემიურ კათედრას მცირე ღირებულება აქვთ. წმინდა ტრაპეზი არის შეუწველი მაყვლის ბუჩქი. იქ ბრძანდება ქრისტე, იქ იმყოფება წმინდა სული ანგელოზებთან ერთად. მე ძალიან ხშირად შიში მიპყრობდა ტრაპეზის შეხებისას. ამ განცდის ფონზე, ძნელია უყურო მორწმუნეებს თუ როგორ
საუბრობენ ეკლესიაში და არ განიცდიან ამ განსაკუთრებულ მსახურებას. აბა მითხარით ვინ წირავს? მარტო მღვდელი თუ ხალხიც? მაშ რის გამო ჰქვია მას ლიტურღია? იცოდეთ, როგორც დგას (იქცევა) მღვდელი, ასევე უნდა იდგეს იქ შეკრებილი ერი. როდესაც შევიკრიბებით და მთლიანად მივენდობით ღმერთს, მაშინ არ ვდაგევართ მიწაზე - რომელნი ქერუბიმთა საიდუმლოდ ვემსგავსენით - არამედ ზეცაში ვიმყოფებით, წმინდა სამების პირისპირ, განშორებულნი ყოველგვარი საზრუნავისაგან. ყველანი მღვდელმსახურნი ვართ, აი რისი ღირსი გაგვხადა ღმერთმა. თუ კი გვრწამს, რომ ჩვენს წინაშე აღესრულება დიდი საიდუმლო, მაშინ უნდა ვიდგეთ ღვთის შიშით. ბედნიერებისაგან უნდა ვტიროდეთ, რადგან თავად ღმერთი ჩამოდის ზეცით და მსხვერპლად იწირება ჩვენი სიყვარულისათვის. თუ არ გვწამს, მაშ რისთვის მოვდივართ ეკლესიაში? ვის ვეთამაშებით? ბევრად უფრო ადეკვატურად იქცევიან ისინი ვინც არ დადის ეკლესიაში.
_ შენ დადიხარ კონცერტებზე? - მკითხა მამაომ.
დიახ, დავდივარ განტვირთვისთვის.
გინახავს, რომ იქ ვინმე საუბრობდეს? ყველა ჩუმად არის, რომ ხელი არ შეუშალოს. რა უფრო ღირებულია, მუსიკის ხმა, რომელიც მართლა განტვირთავს თუ სულიწმინდის ღაღადება, რომელიც აცხოვნებს? რომ გამოგიძახოს მეფემ ან ქვეყნის პრეზიდენტმა, რათა გადმოგცეს საჩუქარი, განა ზურგს შეაქცევ და ეტყვი, რომ არ გინდა მისი საჩუქარი? რისთვის არ მიემთხვევი ქრისტეს, რომელიც ამ წუთში, შენდამი დიდი სიყვარულის გამო მსხვერპლად ეწირება? რისთვის შეაქციე მას ზურგი და ლაპარაკობ? რომელ საჩუქარს გთავაზობს ქრისტე? - საკუთარ თავს! ჩვენ ეკლესიაში ვიკრიბებით, ვართ ჩუმად და მხოლოდ ღმერთს ვესაუბრებით. მიხვდი რას გეუბნები? თუ მიხვდი მაშინ გაქვს პასუხისმგებლობა, რომ ჩვენს ძმებს, რომლებსაც ეს არ ესმით გააგებინო. ღმერთმა მოგვცეს ძალა, რომ გავითავისოთ ვიტვირთოთ ეს სასწაული.